“Breng meer muziek in stages door de blik te verruimen”

Jef Neve

Jef Neve, jazzpianist en componist, alumnus van de LUCA School of Arts

We krijgen de wereldberoemde jazzpianist Jef Neve in zijn auto te pakken. Hij is onderweg naar Arnhem. De Nederlandse concertzaal Luxor maakt zich op om de muzikale grootmeester te ontvangen. Zijn Spirit Control Tour lokt in binnen- en buitenland volle zalen. Onderweg blikt hij met ons terug op zijn opleiding en studentenperiode. “Een fout maken als je muziek speelt is niet erg, maar zonder passie spelen is onvergeeflijk.” Het is één van zijn uitspraken die je te horen krijgt wanneer je zijn website opent. Datzelfde vuur kenmerkt zijn hele levensloop.

Jef Neve is geboren in Turnhout, volgde Latijn-Moderne Talen aan het Aloysiusinstituut in Geel en trok nadien naar het Lemmensinstituut in Leuven, vandaag onderdeel van de Luca School of Arts. Hij koos er bewust voor om nog niet meteen in Brussel te studeren. “Ik was nog niet klaar voor Brussel, of misschien beter, Brussel voor mij. Leuven was voor mij de perfecte tussenstap.”

Jef kon maar één weg inslaan en dat was die van zijn hart en de muziek. Hij was amper 3 toen hij bij zijn moeder op de schoot zat en ze samen de woonkamer vulden met pianomuziek. Na schooltijd ging Jef naar de muziekacademie in Geel. De keuze om aan het Lemmensinstituut te studeren maakte hij helemaal zelf. “Ik kon me geen leven zonder muziek voorstellen. Het Lemmensinstituut genoot bovendien een uitstekende reputatie, o.a. op het vlak van organisatie en discipline. Ik wilde twee richtingen combineren: klassieke muziek en jazz. Ik kreeg les van gerenommeerde muzikanten en dirigenten als Bert Joris en Kurt Bikkembergs. Het waren persoonlijkheden die hun stempel op mijn vorming hebben gedrukt.”

“Ik leerde hoe ik een instrument precies moest beroeren om
er de mooiste klanken uit te krijgen.”

De opleiding was praktijkgericht, maar toch van een hoog, academisch niveau. “Ik leerde hoe ik een instrument precies moest beroeren om er de mooiste klanken uit te krijgen. Daarnaast kreeg ik ook vakken als filosofie, geschiedenis en muziekesthetica. Die zorgden voor een breder kader en die bagage heb je nodig om je mannetje te staan wanneer je, zoals ik, vaak in contact komt met politici en bedrijfsleiders.”

Wie denkt dat je met een muziekdiploma niet aan werk geraakt, heeft het volgens Jef Neve helemaal mis. “Om het als muzikant te maken moet je inderdaad goed zijn, maar vele van mijn medestudenten belandden na hun studies in het onderwijs en dat is toch een stabiele werkgever. Bovendien kiezen er maar weinig jongeren voor een muziekopleiding. Ik heb nooit schrik gehad dat ik geen werk zou vinden.”

Carrièrebegeleiding

Jef liep stage in de muziekacademie in Lier en gaf er na zijn studies ook les. Hij combineerde de job met het spelen in het buitenland. “België is voor mijn soort muziek te klein. Ik zette meteen in op het buitenland en trok in eerste instantie naar de buurlanden. Dat kostte me een aardige duit, maar door op die schaal te werken kon ik met eenzelfde project langer touren. Dat bleek een goeie zet, want ik kon zo ook de Belgische programmatoren makkelijker overtuigen. Voor mijn leerlingen werkte het bovendien inspirerend. Vanaf dan was de dieseltrein vertrokken en werd ik steeds vaker geboekt.”

Jef kon van zijn hobby zijn beroep maken en dat kunnen maar weinig mensen zeggen. “Ik ben een soort van kleine zelfstandige, mijn eigen baas. Dat sluit nauw aan bij mijn karakter”, glimlacht de pianist.

Door zijn internationale reflex kwam zijn carrière in een stroomversnelling. Niet elke afgestudeerde heeft dat inzicht en is meteen klaar voor de arbeidsmarkt. Daar is er dus nog werk aan. “Studenten moeten leren hoe ze zich moeten profileren op de arbeidsmarkt en beter begeleid worden in hun carrièreplanning. Is het niet beter om, naast de vaste stageplekken in scholen, ook de mogelijkheid  bieden om in het spoor te lopen van een tourmanager? Mee te draaien in een symfonisch orkest? Of de sfeer op te snuiven in een cultureel centrum? Ik merk dat studenten na hun studies nog niet van hun berg durven te komen en in het schoolse systeem blijven denken. Ze weten niet goed hoe hard het er in muziekwereld aan toe gaat, wat je rechten zijn en waar de juridische valkuilen van de job liggen. Daar ligt zeker een rol voor de hogeschool.”

Pin It on Pinterest

Share This

Share This

Share this post with your friends!